Καμμένες ομπρέλες το δεκαπενταύγουστο, ξαφνικές βροχές
θα περάσουμε μπροστά από το κομμωτήριο με πεθαμένα νύχια
μια ομίχλη θα είναι στους ώμους της
ενώ στο λεωφορείο μια κόκκινη ματιά θα κάνει ρυάκι
Στήν είσοδο της πολυκατοικίας θα βρεθεί η παρέα του 4ου
γυαλότουβλα με μια ανάσα

Κρίμα τα παιδιά, δεν έπαιξαν, δε χόρεψαν,
μόνο ξάπλωσαν κάτω από μια συκιά και τους αγκάλιασαν κάμπιες
Χαμένα αγριογούρουνα μύρισαν τις πατούσες τους
και έλαμψαν από την ανάσα του χώματος

Θα πάω στη φύση, θα είναι σα διακοπές στο εξωχικό
να ακούσω δίσκους, να δω έργα που δε θα καταλάβω
να διαβάσω βιβλία που θα με κάνουν να νομίζω ότι κατάλαβα
να μιλήσω με φίλους που καταλαβαίνουν

Θα ήθελα να μπορώ να πάω διακοπές στο τσιμέντο
να έρθει τρελή άσφαλτος να με καλωσορίσει
καθώς ταξί θα μου κορνάρουν
και να μπω στο σούπερ μάρκετ με μια αγάπη για οδοντόκρεμα,
που ήρθε από πολύ μακριά
που φτιάχτηκε πολύ μακριά
για να είναι αληθινή