Δεν έχω να πάω πουθενά για τα επόμενα 1500 χρόνια
μετά όμορφοι άγγελοι θα κατέβουν από έναν φλεγόμενο ουρανό
θα αγκαλιάσουν τη μηχανή μου και θα φιλήσουν τους ώμους μου
Με λαμπάκια στα στήθια τους θα έχουν μια όψη σαν σκουπιδοτενεκέδες τις απόκριες
και θα χορεύουν σα νυσταγμένα θηρία
και θα μου χαρίσουν κάστανα του καλοκαιριού
Με μια κίνηση τους θα ξεχάσω όλες τις προηγούμενες ζωές μου
Με ένα βλέμμα τους θα συρθώ στο χώμα και θα ερωτευτώ τις πέτρες
Μια λάμψη από τα ηλεκτρικά κυκλώματα τους θα χαράξει πάνω μου όλα τα όνειρα σαν εμπειρίες
Με σκοτεινούς ψαλμούς θα καταδικάσουν τα νύχια μου σε χίλια μαρτύρια
Σε ιδρωμένα δωμάτια θα υπάρχουν όλες οι καύλες και οι δίψες και οι πείνες και εγώ θα κοιτάω αμέριμνος
Μικρές αναπνοές θα βογκούν μέσα στα αυτιά μου
και πάνω σε πανί κινηματογράφου θα αγναντεύει ο Καζίνσκι τις νεο-λουδίτικες κοινωνίες του
και το κοινό θα παραληρεί από το θέαμα
και μια θεία μου θα έχει φτιάξει ιμάμ
και σε μια φουσκωτή βάρκα θα είχαμε καταφέρει να χωρέσουμε τις μπύρες
και μεθυσμένοι θα κάναμε το Καλαμάτα-Πάτρα-Καλαμάτα σε 4 ώρες
για να δει ο έτσι αν έτσι το έχει ακόμα
και όταν φτάσουμε τρελαμένοι κανένα μπλε δε θα μας σταματήσει
και θα ξυπνήσουμε στις 6 το πρωί για να δούμε τη γυμνή με το φλάουτο
Σαν νεκρός στη γωνία θα παίζω μακάβριες μελωδίες στο πιάνο στη γωνία
κρακ - το φλιτζάνι στον τοίχο κάνει ΚΡΑΚ
Και ξυπνάω πάνω στο εντούρο με τη μια ρόδα στο χάος
και δίπλα θα παίζει τη συντέλεια κάποιου άλλου και κάποιοι άλλοι άγγελοι του χαϊδεύουν τα μαλλιά.