Υπάρχει μόνο ένας θεός και το πεζοδρόμιο είναι ο προφήτης του
Έχω ένα ρίγος, τρέμει κάτω στο παντελόνι μου
Χρειάζομαι ένα πρωινό
Είναι μια μέρα που θα ήθελα να ήσουν εδώ
Όταν είμαστε εκτός εποχής γελάμε με τα φρύδια
Πώς έγινε και ποτέ δε θυμάμαι εκείνο το ανέκδοτο;
Ήσουν γεμάτη φως και κοχύλια
Μια πετσέτα πόσο μπορεί να κρύψει αυτά που οι κυριούλες δε θέλουν να δουν;
Η άμμος λάμπει το μεσημέρι
Μια νύχτα πιο εκεί και τα μαχαίρια ακονίζονται
Δεν έχει πλάκα όταν αγχώνεσαι για την εισβολή των εξωγήινων;
Δυο μπύρες και ο προβολές στα μάτια σου
Η θάλασσα χωρισμένη στα δυο
Για πόσο ακόμα θα λέμε "αεροπλάνο θα 'ναι"
Κίνηση είναι η ζέστη στο αυτοκίνητο
μου λέει φύγε απο εδώ
και εγώ πέφτω κάτω από τα γέλια
και εσύ πετάς μανταρίνια στο παμπρίζ