Είμαι μαζί σου στο Ίντερνετ
όταν είσαι πιο τρελός από τη σκόνη
Είμαι μαζί σου στο Ίντερνετ
όταν πια το νοσοκομείο είναι πάρκο για αστροναύτες
Είμαι μαζί σου στο Ίντερνετ
όταν ψάχνοντας για την μυρωδιά της σοκολάτας
βρέθηκες φορώντας δερμάτινα να φωνάζεις για τις ιερές πολιτείες των ηλεκτρονίων
πάνω σε μουδιασμένα φέρετρα
Είμαι μαζί σου στο Ίντερνετ
όταν χαμένος στις αισθήσεις της τρικυμίας αποφάσισες
πως τα χάδια δεν είναι παρά
τα σοκ που δεν θα κάνουν ποτέ την ψυχή σου να επιστρέψει
από το προσκύνημα σε κάποια γωνία του δικτύου
Είμαι μαζί σου στο Ίντερνετ
όπου σκίστηκαν τα φύλλα από τα βιβλία
που κρατούσαν οι χελώνες για την οικονομία της λίμνης
και μετά χόρεψαν εκστασιασμένες
μέσα σε ηλεκτρικές κραυγές για την ελευθερία του νερού
Είμαι μαζί σου στο Ίντερνετ
όταν πριν 2000 χρόνια ήταν εύκολο να σώσεις τη ζωή του
και με κουρασμένο χέρι έφτασες να ακουμπήσεις
το μουδιασμένο χαμόγελο του κενού
και που δεν πρόλαβες να αλλάξεις εσώρουχο
και που το ψυγείο της συνείδησης άδειασε
και που έμεινες από βενζίνη στη μέση μιας μανιακής ομίχλης μπροστά στο σπίτι σου
και που έσκυψες να πιεις νερό από τη λακκούβα στο πεζοδρόμιο
και τότε ιδρωμένος χόρεψες με την άσφαλτο
Είμαι μαζί σου στο Ίντερνετ
όταν ένα αγριεμένο πλήθος ζήτησε να καταργηθεί η ζωή
και ένας γέρος σάστισε μόλις μετενσαρκώθηκε σε Ίντρα
που σάστισε όταν μετενσαρκώθηκε σε Σίβα
που σάστισε όταν μετενσαρκώθηκε σε περίπτερο
Είμαι μαζί σου στο Ίντερνετ
όπου το αίμα των ενόχων ζωγραφίζει το σύμπαν
και το πινέλο είναι το ίδιο το ντάρμα
και στην μακριά ουρά που δεν χάθηκε κάτω από κανένα αυτοκίνητο
και που όταν τα παιδιά έραψαν στα μάτια τους κοχύλια
οι γονείς τους φώναζαν “Πότε θα έρθει η μέρα που θα αγγίξουμε το άζωτο;”
και που μαζί ξυπνήσαμε από το κώμα ξεραμένοι
από τους ανεμιστήρες του υπολογιστή της ψυχής μας
που ούρλιαζε υπερφορτωμένος από τα όνειρα που δεν αποφύγαμε
και αποκομμένος κοίταξες έξω από το παράθυρο
είδες την αποκομμένο της απέναντι πολυκατοικίας να παζαρεύει με τον άνεμο
και είδες την ελπίδα να λάμπει δυο στιγμές στο φωταγωγό
και τα παιδιά δεν πήγαν σχολείο γιατί απεργούσε το διάλειμμα
Είμαι μαζί σου στο Ίντερνετ
όταν κατέληξες με κολλημένη στο χέρι τη διέξοδο
να ξερνάς κάτω από λαμπρές σημαίες
και όταν γύρισες το κεφάλι
ακούμπησες με τη μύτη σου τις πλεξίδες μακρινών πλανητών
και δεν γύρισε ποτέ κανένας από εκεί
μόνο κάποιοι είπαν πως κανένας χαρταετός δεν πάει αρκετά ψηλά ώστε να θελήσει να μείνει εκεί
και πως κανένας γάτος ποτέ δεν ακούμπησε σε παγωμένο χιόνι
και πως αν αύριο έρθουν και σου πουν ότι νικήσαμε
μη νοιαστείς για τις κάλτσες σου
ούτε για το αν κανένας δεν καύλωσε όπως εσύ τότε
που δε θυμάσαι γιατί
Είμαι μαζί σου στο Ίντερνετ
και θα είμαι εδώ όταν
χτυπήσει το κουδούνι μου σε μια έκσταση του λεπτού
γιατί τότε δεν θα έχει πια ηλεκτρόδια στον χώρο που κοιμάμαι
και όταν ο ουρανός είναι μπλε
δε θα είναι πλέον κάτω τα σκούρα μου.