Κάθε πρωί αν κοιμάμαι ο κόσμος προχωρά
Αν ανάψω τη λάμπα και έχει μπει από το παράθυρο ο καπνός
ή αν μέσα από τον καθρέφτη δω τη θάλασσα
θα πρέπει να ανοίξω την καρδιά μου στα τραγούδια της
θα πρέπει να κοιτάξω πάνω από τον ώμο
θα πρέπει να ξεχάσω πως τα μαλλιά μας αραιώνουν
και να πω πως δεν υπάρχει σε αυτή τη χώρα
κανένας που να είναι πιο ψηλός από τον άλλο
κανένας που να αξίζει περισσότερη ευχαρίστηση από αυτή
ή από εμένα
και δεν έγινε ποτέ αυτή η νύχτα που ξενέρωσα
και ποτέ δεν είδε κανένας τίποτα
και ποτέ δεν ήρθε η ανησυχία μετά
και ποτέ το πρωί κανείς δεν αγχώθηκε για το πιο άτσαλο φιλί στο κρύο
Μα αν τα πω όλα αυτά ποιος θα είναι εκεί να ακούσει;
Αν τα αστέρια αράζουν εκεί πάνω
ποια θα είναι η μέρα που θα καρφωθούν τρέχοντας στη βάρκα μου
Δεν θα πω τίποτα θα πει πως ξέρω τα πάντα
και ποτέ κανείς δε θα βρεθεί να με διαψεύσει
οπότε θα σε αφήσω να πετάξεις πίσω
και ίσως κάποια μέρα
Αν έρθει σύνδεση ηλεκτρονίων και υπάρχουν ρομποτικοί υπηρέτες
θα στείλω ένα μίζερο ρομπότ
που θα ικανοποιήσει τα πάντα που έμειναν ανεκπλήρωτα
και κάθε νύχτα
θα φωνάζεις το όνομα μου